.............. من و تنهایی

به بهانه غدیر بدون علی و مرامش

maryamgoli — Mon, 07 Dec 2009 08:50:36 GMT

غدیر است و علی تنهاست

بشر از غیرت و مردانگی منهاست

منم تنهای تنهایم

غدیرم عید بی فرداست

روزهای تلخ و سخت و سنگین

maryamgoli — Mon, 30 Nov 2009 10:24:18 GMT

شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورشسماط دهر دون پرور ندارد شهد آسایشبیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمنکمند صید بهرامی بیفکن جام جم برداربیا تا در می صافیت راز دهر بنمایمنظر کردن به درویشان منافی بزرگی نیستکمان ابروی جانان نمیپیچد سر از حافظ

که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورشمذاق حرص و آز ای دل بشو از تلخ و از شورشبه لعب زهره چنگی و مریخ سلحشورشکه من پیمودم این صحرا نه بهرام است و نه گورشبه شرط آن که ننمایی به کج طبعان دل کورشسلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورشولیکن خنده میآید بدین بازوی بی زورش

دوباره روزهای پایانی آذزماه از راه رسید روزهای دلهره و رنج در کنار بیمارستان هاشمی نژاد که سخت و طولانی بود کاش پایانش .............

حال به یاد روزهای کنسرت او و صدای آسمانی اش دلتنگ دلتنگم

به بهانه سالگرد ناصریا

maryamgoli — Mon, 23 Nov 2009 14:26:18 GMT

چگونه مرگ تو را باور کنم

از همان روزی که دست حضرت قابیل
گشت آلوده به خون حضرت هابیل
از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود
اما این آسیاب گشت و گشت
قرن ها از مرگ آدم هم گذشت
ای دریغ آدمیت بر نگشت
من که از پژمردن یک شاخه گل
از فغان یک قناری در قفس
از صدای کودک بیمار در نیمه شب
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
زهر نه، زهرمارم در سبوست
مرگ او را از کجا باور کنم
صحبت از پژمردن یک برگ نیست
فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست
فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست
در کویری سوت و کور
در میان مردمی با این مصیبت ها صبور
صحبت از مرگ محبت مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است

سانی کوچولوی من

maryamgoli — Thu, 16 Jul 2009 15:31:18 GMT

این عکس سنجاب باهوش و بانمک من سانیه

تولد مولود کعبه مبارک

maryamgoli — Mon, 06 Jul 2009 06:23:18 GMT

ناگهان یک صبح زیبا آسمان گل کرده بود / خاک تا هفت آسمان، بغض تغزل کرده بود

حتم دارم در شب میلادت، ای غوغاترین / حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود

هر فرشته، تا بیایی، ای معمایی ترین / بال های خویش را دست توسل کرده بود

ولادت بزرگ مرد عالم انسانیت مولی الموحدین و روز پدر بر همگان مبارک

روز دوستی یا روز تنهایی

maryamgoli — Sun, 15 Feb 2009 08:06:18 GMT

روز دوستی روز والنتاین برهمه دوستان مبارک

ناصریا جان همیشه جاودانی روز والنتاین بر تو مبارک

این گلها تقدیم به ناصریا و همه دوستانی که دوستشان دارم و دوستش داشتند

دیروز روز دوستی و عشق بود و چه خالی بود جای دوستی که همیشه از دوستی میخواند و چه زیبا

دیروز تمام مدت صدایش را می شنیدم که میگفت منو ببخش و یا ای دوست و امروز دوباره جای خالی او برایم مانده

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دريای واژگون می دوخت
و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند

ناصر عزیزم همیشه و درهمه جا جای خالیت را حس میکنم کاش بندر بودم و ساعتی را درکنار اتاق تنهایی تو می نشستم و به نجوایت گوش میکردم شاید آرام شوم

سلام و خداحافظی

maryamgoli — Mon, 16 Jun 2008 08:37:18 GMT

سلام به همه دوستان و خصوصا نویسنده عزیز که شاید ذهن مرا برای خودخواهی بازکرد متاسفم و خودم را نمی بخشم که باعث این فکر حتی برای یکنفر شدم حالا برای مدتی شاید طولانی با وبلاگم خداحافظی میکنم و نوشته هام رو برای خودم می نویسم تا زمانی که آروم بشم و بتونم دوباره ادامه بدم !!!!!!!!!!

نه افسردگی دارم و نه نسبت به زندگی بدبین هستم فقط و فقط حس میکنم تکه ای از قلبم گم شده و برای همین باید بنویسم تا بتونم آروم بشم پیش خودم فکر میکردم اینطوری خوبه ولی خوب این نوشته ها تلنگری بود که حس کردم شاید خودم کمی آروم بشم ولی ضربه ای به کسی که دوستش دارم میزنم حالا با همه کسانی که دوستشان دارم یک خداحافظی نه چندان کوتاه میکنم تا در این غربت بتوانم با خودم کنار بیایم و این آخرین قطعه ای است که به ناصر عزیزم تقدیم میکنم با همه خداحافظی میکنم و به او سلام میکنم در تنهایی های خودم !!!!!!!!!!!!!!

تا انتهای حضور

امشب
در یک خواب عجیب
رو به سمت کلمات
باز خواهد شد
باد چیزی خواهد گفت
سیب خواهد افتاد
روی اوصاف زمین خواهد غلتید
تا حضور وطن غایب شب خواهد رفت
سقف یک وهم فرو خواهد ریخت
چشم
هوش محزون نباتی را خواهددید
پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید
راز سر خواهد رفت
ریشه زهد زمان خواهد پوسید
سر راه ظلمات
لبه صحبت آب
برق خواهد زد
باطن اینه خواهد فهمید
امشب
ساقه معنی را
وزش دوست تکان خواهدداد
بهت پرپر خواهد شد
ته شب یک حشره
قسمت خرم تنهایی را
تجربه خواهد کرد
داخل واژه صبح
صبح خواهد شد

هوای حوا

maryamgoli — Tue, 10 Jun 2008 08:26:18 GMT

هوای حوا چه دلپذیر بود که اینگونه زود رفتی

تمام آرامش من

maryamgoli — Tue, 10 Jun 2008 08:22:27 GMT

این وبلاگ منو آروم میکنه دوست ساعات تنهایی منه و هرزمان که دلم میخواد فکر کنم به زندگی و به آینده و آرامش اینجا میام و وقتی یک دور میزنم دوباره طعم زندگی رو حس میکنم پس میدونم این مرده پرستی نیست همیشه میگند تنها صداست که میماند و این صدای ناصریاست که تمام مدت می شنوم صدایی که گفتنی های زیادی داشت و چه زود رفت واقعا چرا صداو سیما بعد از پخش مراسم خاکسپاری یاد و خاطره هنرمندان رو هم برای همیشه فراموش میکنه همین دیروز رفتن هنرمندی دیگر نادر ابراهیمی عزیز را شاهد بودیم آیا روا نیست که برنامه های صدا و سیما چند اثر از این هنرمند رو برای بزرگداشت یا یاد آوری گذشته خودمون نمایش بده مثلا سریال آتش بدون دود یا فیلمی که من در جشنواره از این عزیز دیدم وقتی که هوا ایستاد که همه چیز داشت اگر یاد کردن از کسی که باید هنوز باشد و خودش بگوید مرده پرستی است پس باید بگویم که ......................................

تقدیم به ناصریای مهربان و عزیزم

maryamgoli — Sun, 08 Jun 2008 06:57:37 GMT

بزرگ بود
و از اهالي امروز بود
و باتمام افق هاي باز نسبت داشت
و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد
صداش به شكل حزن پريشان واقعيت بود
و پلك هاش مسير نبض عناصر را به ما نشان داد
و دست هاش
هواي صاف سخاوت را
ورق زد
و مهرباني را
به سمت ما كوچاند به شكل خلوت خود بود
و عاشقانه ترين انحناي وقت خودش را
براي آينه تفسير كرد
و او به شيوه باران پر از طراوت تكرار بود
و او به سبك درخت
ميان عافيت نور منتشر مي شد
هميشه كودكي باد را صدا مي كرد
هميشه رشته صحبت را
به چفت آب گره مي زد
براي ما يك شب
سجود سبز محبت را
چنان صريح ادا كرد
كه ما به عاطفه سطح خاك دست كشيديم
و مثل يك لهجه يك سطل آب تازه شديم
و بارها ديديم
كه با چه قدر سبد
براي چيدن يك خوشه ي بشارت رفت
ولي نشد
كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند
و رفت تا لب هيچ
و پشت حوصله نورها دراز كشيد
و هيچ فكر نكرد
كه ما ميان پريشاني تلفظ درها
راي خوردن يك سيب
چه قدر تنها مانديم