.............. من و تنهایی

سانی کوچولوی من

maryamgoli — Thu, 16 Jul 2009 15:31:18 GMT

این عکس سنجاب باهوش و بانمک من سانیه

تولد مولود کعبه مبارک

maryamgoli — Mon, 06 Jul 2009 06:23:18 GMT

ناگهان یک صبح زیبا آسمان گل کرده بود / خاک تا هفت آسمان، بغض تغزل کرده بود

حتم دارم در شب میلادت، ای غوغاترین / حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود

هر فرشته، تا بیایی، ای معمایی ترین / بال های خویش را دست توسل کرده بود

ولادت بزرگ مرد عالم انسانیت مولی الموحدین و روز پدر بر همگان مبارک

روز دوستی یا روز تنهایی

maryamgoli — Sun, 15 Feb 2009 08:06:18 GMT

روز دوستی روز والنتاین برهمه دوستان مبارک

ناصریا جان همیشه جاودانی روز والنتاین بر تو مبارک

این گلها تقدیم به ناصریا و همه دوستانی که دوستشان دارم و دوستش داشتند

دیروز روز دوستی و عشق بود و چه خالی بود جای دوستی که همیشه از دوستی میخواند و چه زیبا

دیروز تمام مدت صدایش را می شنیدم که میگفت منو ببخش و یا ای دوست و امروز دوباره جای خالی او برایم مانده

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دريای واژگون می دوخت
و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند

ناصر عزیزم همیشه و درهمه جا جای خالیت را حس میکنم کاش بندر بودم و ساعتی را درکنار اتاق تنهایی تو می نشستم و به نجوایت گوش میکردم شاید آرام شوم

سلام و خداحافظی

maryamgoli — Mon, 16 Jun 2008 08:37:18 GMT

سلام به همه دوستان و خصوصا نویسنده عزیز که شاید ذهن مرا برای خودخواهی بازکرد متاسفم و خودم را نمی بخشم که باعث این فکر حتی برای یکنفر شدم حالا برای مدتی شاید طولانی با وبلاگم خداحافظی میکنم و نوشته هام رو برای خودم می نویسم تا زمانی که آروم بشم و بتونم دوباره ادامه بدم !!!!!!!!!!

نه افسردگی دارم و نه نسبت به زندگی بدبین هستم فقط و فقط حس میکنم تکه ای از قلبم گم شده و برای همین باید بنویسم تا بتونم آروم بشم پیش خودم فکر میکردم اینطوری خوبه ولی خوب این نوشته ها تلنگری بود که حس کردم شاید خودم کمی آروم بشم ولی ضربه ای به کسی که دوستش دارم میزنم حالا با همه کسانی که دوستشان دارم یک خداحافظی نه چندان کوتاه میکنم تا در این غربت بتوانم با خودم کنار بیایم و این آخرین قطعه ای است که به ناصر عزیزم تقدیم میکنم با همه خداحافظی میکنم و به او سلام میکنم در تنهایی های خودم !!!!!!!!!!!!!!

تا انتهای حضور

امشب
در یک خواب عجیب
رو به سمت کلمات
باز خواهد شد
باد چیزی خواهد گفت
سیب خواهد افتاد
روی اوصاف زمین خواهد غلتید
تا حضور وطن غایب شب خواهد رفت
سقف یک وهم فرو خواهد ریخت
چشم
هوش محزون نباتی را خواهددید
پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید
راز سر خواهد رفت
ریشه زهد زمان خواهد پوسید
سر راه ظلمات
لبه صحبت آب
برق خواهد زد
باطن اینه خواهد فهمید
امشب
ساقه معنی را
وزش دوست تکان خواهدداد
بهت پرپر خواهد شد
ته شب یک حشره
قسمت خرم تنهایی را
تجربه خواهد کرد
داخل واژه صبح
صبح خواهد شد

هوای حوا

maryamgoli — Tue, 10 Jun 2008 08:26:18 GMT

هوای حوا چه دلپذیر بود که اینگونه زود رفتی

تمام آرامش من

maryamgoli — Tue, 10 Jun 2008 08:22:27 GMT

این وبلاگ منو آروم میکنه دوست ساعات تنهایی منه و هرزمان که دلم میخواد فکر کنم به زندگی و به آینده و آرامش اینجا میام و وقتی یک دور میزنم دوباره طعم زندگی رو حس میکنم پس میدونم این مرده پرستی نیست همیشه میگند تنها صداست که میماند و این صدای ناصریاست که تمام مدت می شنوم صدایی که گفتنی های زیادی داشت و چه زود رفت واقعا چرا صداو سیما بعد از پخش مراسم خاکسپاری یاد و خاطره هنرمندان رو هم برای همیشه فراموش میکنه همین دیروز رفتن هنرمندی دیگر نادر ابراهیمی عزیز را شاهد بودیم آیا روا نیست که برنامه های صدا و سیما چند اثر از این هنرمند رو برای بزرگداشت یا یاد آوری گذشته خودمون نمایش بده مثلا سریال آتش بدون دود یا فیلمی که من در جشنواره از این عزیز دیدم وقتی که هوا ایستاد که همه چیز داشت اگر یاد کردن از کسی که باید هنوز باشد و خودش بگوید مرده پرستی است پس باید بگویم که ......................................

تقدیم به ناصریای مهربان و عزیزم

maryamgoli — Sun, 08 Jun 2008 06:57:37 GMT

بزرگ بود
و از اهالي امروز بود
و باتمام افق هاي باز نسبت داشت
و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد
صداش به شكل حزن پريشان واقعيت بود
و پلك هاش مسير نبض عناصر را به ما نشان داد
و دست هاش
هواي صاف سخاوت را
ورق زد
و مهرباني را
به سمت ما كوچاند به شكل خلوت خود بود
و عاشقانه ترين انحناي وقت خودش را
براي آينه تفسير كرد
و او به شيوه باران پر از طراوت تكرار بود
و او به سبك درخت
ميان عافيت نور منتشر مي شد
هميشه كودكي باد را صدا مي كرد
هميشه رشته صحبت را
به چفت آب گره مي زد
براي ما يك شب
سجود سبز محبت را
چنان صريح ادا كرد
كه ما به عاطفه سطح خاك دست كشيديم
و مثل يك لهجه يك سطل آب تازه شديم
و بارها ديديم
كه با چه قدر سبد
براي چيدن يك خوشه ي بشارت رفت
ولي نشد
كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند
و رفت تا لب هيچ
و پشت حوصله نورها دراز كشيد
و هيچ فكر نكرد
كه ما ميان پريشاني تلفظ درها
راي خوردن يك سيب
چه قدر تنها مانديم

تصویر گویای همه ناگفته هاست

maryamgoli — Mon, 12 May 2008 09:07:18 GMT

..."من یقین دارم که ناصر خوب می داند زمستان هرمزگان دیدن دارد ... گاهی چیدن چند دانه غزل کمی خلوت می خواهد ... من یقین دارم خلوت ناصریا به طول نخواهد کشید ... هرچند که ما چقدر برای خوردن یک سیب تنها مانده ایم ... "

بازهم دلتنگم

maryamgoli — Sun, 27 Apr 2008 10:24:36 GMT

سلام امروز خیلی دلتنگم وقتی خیلی تنها میشم و به آهنگای ناصر عزیزم گوش میکنم دلم میخواد وقتی این آهنگها رو برای خودش میخوند اونجا بودم و به اون چشمای عمیق و غمگینش نگاه میکردم میدونم وقتی توی اون جشما حلقه اشک بوده میتونسته هم بسوزونه و هم آرامش بده گاهی به کسایی که اون زمونا بهش خیلی نزدیک بودند حسودیم میشه شاید اگه اونا هم میدونستن که یه روزی اونو از دست میدن باهاش مهربونتر بودن حالا دلم میخواد چشامو ببندم و به آهنگ گریه کردم گوش بدم شاید بتونم اون لحظه رو حس کنم شاید بتونم با این احساس خودمو از این تنهایی و بغض نجات بدم

گریه کردم گریه کردم اما دردمو نگفت تکیه دادم به غرورم تا دیگه از پا نیفتم

گریه کردم گریه کردم چه ترانه بی اثر بودمثل مشت زدن به دیوار

اولین فصل شکستن اخرین خدا نگه دار من به قله می رسیدم اگه هم ترانه بودیم

صد تا سد رو میشکستم اگه تو بهانه بودی اگه غم ترانه بودی اگه تو بهانه بودی

با تو فانوس ترانه یه چراغ شعله ور بود لحظه ها چه عاشقانه قاصدک چه خوش خبر بود

کوچه ها بدون بن بست آسمون پر از ستاره شبا گلخونه خورشید واژه ها شعر دوباره

الان یاد اون کنسرتش افتادم که با اون لبخند میگفت ساز من کوکش خالی میشه و بابک دوباره اونو کوک میکنه کاش میشد که بابک میتونست ساز زندگیش رو هم کوک کنه ولی نشد اون رفت و غمش موند غمی که هر روز سیگین تر میشه

تا بر دلش از غصه غباری ننشيند ای سيل سرشک از عقب نامه روان باش

اندر فواید مریم گلی

maryamgoli — Sun, 20 Apr 2008 07:02:18 GMT

گیاهی است که در کشورهای مرطوب بخصوص در اروپا و غرب امریکا می روید. طول آن یک تا دو متر بوده و دارای ساقه ای چهارگوش مثل نعناع است. برگهای آن کشیده و کلفت می باشد. مریم گلی دارای بویی مطبوع می باشد. گلهای این گیاه صورتی پر رنگ و کوچک و پراکنده در سراسر شاخه ها می باشد.

از عطر این گیاه در تهیه بعضی از ادوکلن ها، محلول های بعد از تراشیدن ریش و کرم ها استفاده می کنند. روی پوست انسان اثر نرم کننده و آرام بخش دارد. از آن برای برطرف کردن بوی عرق پا استفاده می کنند و باعث تقویت موی سر می شود.

دم کرده این گیاه دارای اثر تقویت کننده بوده، باعث بند آمدن خونریزی ها می شود. این دم کرده در مبتلایان به بیماری دیابت مؤثر است و قند خون آنها را کاهش می دهد. در ضمن سرفه رابرطرف کرده و راههای تنفسی را باز می کند.
برای تهیه دم کرده این گیاه یک قاشق مرباخوری از گیاه خشک را در یک فنجان آبجوش ریخته و یک ربع ساعت صبر می کنند تا دم بکشد و از این دم کرده دو سه بار در روز می نوشند.